De gegevens in de online encyclopedie Wikipedia

Lo Han Go, supergezond suikersubstituut

In Wikipedia las ik het volgende over deze gezonde suiker met bijzondere geneeskrachtige eigenschappen:

Siraitia grosvenorii is een kruidachtige vaste klimplant die groeit in het zuiden van China en Noord Thailand. Het is bekend vanwege de vrucht, lo han go (traditioneell Chinees: �_�h��/vereenvoudigd Chinees: �޺���; pinyin: Letterlijk betekent dat "arhat fruit" of monniken fruit). Het is ��n van de vier soorten van Siraitia. Botanische synoniemen omvatten Momordica grosvenorii en Thladiantha grosvenorii. De vrucht staat ook bekend als fruit voor lang leven. De andere soorten van Siraitia zijn: S. siamensis van Thailand, S. sikkimensis en S. silomaradjae van India, en S. taiwaniana van Taiwan.

Beschrijving van Lo Han Go
Wetenschappelijke benamingen: Siraitia grosvenori (Swingle) Curcubitaceae Syn., Thladiantha grosvenori (Swingle) Momordicae grosvenori (Swingle)
Gewone namen: Lo han go , lo han kuo , luo han guo , lor hon kor , ge si wei ruo guo , ra kan ka , monniken fruit , arhat fruit ,momordica fruit, Momordicae grosvenori fructus , fruit voor lang leven, magisch fruit
De plant groeit 3 tot 5 meter hoog en klimt over andere planten heen met behulp van ranken, die zich aan alles op hun pad hechten. De smalle, hartvormige bladeren zijn 10-20 cm. lang. De vrucht is 5-7 cm. in diameter en bevat een zoete sappige eetbare inhoud en talloze zaden.
Het geconcentreerde extract van de vrucht is ongeveer 300 keer zoeter dan suiker en wordt al bijna duizend jaar in China gebruikt als een natuurlijke zoetstof, vanwege de smaak en weinige calorie�n (slechts 2.3 kcal/g (9.6 kJ/g). Het wordt ook gebruikt in de traditionele Chinese geneeskunde.

Hoe de Chinese suiker gekweekt wordt
Het groeit voornamelijk in de zuidwestelijke provincie van Guangxi (in de Bergen van Guilin) en ook in Guangdong, Guizhou, Hunan en Jiangxi. Deze bergen verlenen de planten schaduw en zijn vaak omringd door mist. Daardoor zijn de planten beschermd tegen de zon. Toch is het klimaat in deze zuidelijke provincie warm. De plant wordt zelden aangetroffen in het wild en is daarom al honderden jaren door mensen gekweekt.
Al in 1813 werd er geschreven over deze plant in de Guangxi provincie. Tegenwoordig herbergen de Guilin bergen een aanplant van 16 vierkante kilometers met een jaarlijkse opbrengst van ongeveer 10.000 vruchten. De meeste plantages bevinden zich in Yongfu en Lingui, die in China beroemde gebieden zijn vanwege de buitengewoon grote aantallen honderdjarigen. Meestal schrijft men dit toe aan de Lo Han vrucht en aan de onbedorven natuur. De inwoners zelf denken dat het komt door hun kalme leefstijl en eenvoudige voeding.
De stad Longjiang (Drakenrivier) in de streek Yongfu heeft de naam gekregen van �thuis van het Chinese Lo Han fruit. En een aantal bedrijven die gespecialiseerd zijn in het maken van extracten van de vruchten hebben zich daar gevestigd.

Traditionele toepassingen
De plant wordt het meest geprezen vanwege de zoete vruchten, die voor medicinale doelen worden gebruikt en als zoetstof. De vruchten zijn gewoonlijk te koop in gedroogde vorm en worden meestal in kruidenthee of soep gedaan.

Ze worden gebruikt voor ademhalingsproblemen, zere keel en om de levensduur te verlengen.

De beste manier om de medicinale toepassing van Lo Han Go in Zuid China in de 20e eeuw te beschrijven kan gevonden worden in het boek geschreven door Dai en Liu. Het werd geschreven in het Chinees in 1982 en vertaald in het Engels in 1986. Hier is hun beschrijving:
�Lo Han Go is familie van de bitterkomkommer en de sierkalebas. De geoogste vruchten worden gedroogd in de zon. Het wordt dan op de markt verkocht als gedroogd fruit om eventueel tot poeder te vermalen. De oppervlakte van de vrucht is rond en glad, het heeft een geel-bruine of groen-bruine kleur en is bedekt met fijne haren. De vrucht heeft een harde, maar dunne schil. Binnenin treft men een deels gedroogde, zachte substantie die het sap bevat en een groot aantal zaden. Alle delen ervan zijn heel zoet. Ze zijn totaal niet giftig. De vrucht wordt gebruikt als geneesmiddel voor zonnesteken, voor de longen en om slijm te verwijderen, hoesten te stoppen en de stoelgang te reguleren.
Voor een zonnesteek en dorst Neem een vrucht, open het en giet er heet water over om een drank te maken. Drink dit in plaats van thee..
Acute of chronische infectie van de larynx (aphonia) Neem de helften van een vrucht en 3 tot 5 sterculia zaden, dompel het onder in water en laat het koken. Drink het heel langzaam op.
Chronische hoest Neem een stuk van de vrucht, kook het in water en drink het vocht twee keer per dag.
Constipatie op oudere leeftijd Neem twee vruchten en gebruik alleen de zachte delen en zaden. Kook ze in water en drink het op voor het slapen.
Diabetes Maak geconcentreerd sap door de vruchten te koken. Gebruik dit als substituut voor suiker in de voeding.

Werkzame bestanddelen
De zoete smaak van Lo Han Go komt voornamelijk van de mogrosides, een groep van Triterpene-Glycosides die ongeveer 1% van het vruchtvlees uitmaken. Door extractie kan een poeder met 80% mogrosides worden verkregen. Vijf verschillende mogrosides zijn bekend en hun namen zijn genummerd van 1 tot 5. De belangrijkste mogroside in deze vruchten is mogroside-5, die eerst bekend stond als esgoside. Andere soortgelijke bestanddelen van Lo Han Go worden siamenoside en neomogroside genoemd.

Plaatje: Structurele formule van mogroside 5

Door de zuivere mogroside mix ontstaat een zoetheid die 300 keer zoeter is dan suiker. De mix van 80% is ongeveer 250 keer zoeter. Zuivere mogroside-5 en -5 kunnen tot 400 keer zoeter zijn.

Geen bijwerkingen
Er zijn geen bijwerkingen van Lo Han Go bekend. Het is door de Amerikaanse organisatie FDA (Keuringsdienst) als een GRAS product geklassificeerd, dus veilig. Er worden geen beperkingen opgelegd aan de consumptie van de vrucht of de extracten ervan.

Huidig onderzoek
Recent onderzoek naar Lo Han Go toonde aan dat de mogroside werkt als een antioxidant en dat het helpt om kanker te voorkomen.
Het gebruik van Lo Han Go als een geneesmiddel voor diabetes en overgewicht is al genoemd, omdat het als suikervervanger gebruikt kan worden.
Lo Han Go blijkt ook te werken tegen het Epstein-Barr virus. De plant bevat ook een glycoprote�ne die momorgrosvin wordt genoemd en ribosomale eiwitsynthese remt.

Het kweken van de vruchten
Traditionele verwerking

Lo Han Go wordt geoogst in de vorm van een ronde groene vrucht, die tijdens het drogen bruin verkleurt. Het wordt zelden vers gebruikt, want het kan dan moeilijk bewaard worden. Dat is ook niet bevorderlijk voor de smaak. Dus worden de vruchten gedroogd voor verder gebruik en zo verkocht in Chinese kruidenwinkels. De vruchten worden langzaam gedroogd in ovens, waardoor ze geconserveerd worden en eventuele ongewenste bijsmaken worden verwijderd. Deze techniek leidt echter ook tot enkele bittere aroma's. Dit beperkt het gebruik van de gedroogde vruchten tot verdunde thee en als suikervervanger.

Het extractieproces van Procter & Gamble
In 1995 hebben Procter & Gamble een patent genomen op het extractieproces. In dit patent staat dat hoewel Lo Han Go heel zoet is, het ook aroma's heeft die de toepassing ervan beperken. Dus heeft deze maatschappij een proces voor het verwijderen van deze aroma's gepatenteerd. In dit process wordt het verse fruit geoogst voordat het helemaal rijp is en dan wordt het opgeslagen om te rijpen. Daardoor kan het precies wanneer het rijp is, worden verwerkt. De schil en zaden worden dan verwijderd en van de pulp wordt een fruit concentraat of puree gemaakt. Dit wordt dan gebruikt in de verdere productie van voedsel. Er worden onder andere oplosmiddelen gebruikt om de ongewenste aroma's te verwijderen.

Producten
Er zijn een aantal commerci�le Lo Han Go producten:
De poeder wordt het meest verkocht in China, Hong Kong en Chinese winkels in het westen. Verder zijn er een paar producten waarbij Lo Han Go vermengd is met andere kruiden. Zo wordt het samen met Gingko gebruikt tegen hoest, met chrysant tegen zonnesteek en hoofdpijn of met asparagus Oldenlandia, Scutellaria, en parel poeder om te ontgiften.

Geschiedenis
Gedurende de Tang dynastie was Guilin ��n van de belangrijkste boeddhistische centra met heel veel tempels. De vrucht werd genoemd naar de arhats (in het Chinees: �޺�; pinyin: lu�h�n), een groep Boeddhistische monniken van wie gezegd werd dat ze verlost waren. Dit vanwege hun manier van leven en meditatie. De vrucht werd voor het eerst genoemd in de papieren van de monniken van de 13e eeuw die het gebruikten.
De aanplant was echter beperkt: het bestond voornamelijk op de hellingen van de Guangxi en Guangdong Bergen en in mindere mate in Guizhou, Hunan, Jiangxi en Hainan. Door deze beperkte aanplant en omdat het moeilijk te telen was, werd de vrucht geen onderdeel van de Chinese kruidengeneeskunde, die producten gebruikte waar gemakkelijker aan te komen was. Dit is ook de reden waarom het niet vermeld staat in de traditionele kruidengidsen.

Herontdekking in de 20e eeuw
In de 20e eeuw verkreeg Lo Han meer bekendheid. Het eerste verslag hierover in het Engels is te vinden in een ongepubliceerd manuscript geschreven in 1938 door professor G. W. Groff en Hoh Hin Cheung. Het verslag zegt dat de vruchten vaak werden gebruikt als de voornaamste ingredi�nt van verkoelende dranken, dat wil zeggen, als geneesmiddel voor heel warm weer, koorts of andere aandoeningen die gewoonlijk worden geassocieerd met hitte.
Het was bekend dat het sap van de vruchten heel zoet was. Groff en Hoh beseften dat de vrucht een belangrijke Chinese remedie was voor het behandelen van kou en longontsteking.
Door interviews werd bevestigd dat Lo Han recentelijk aan belang won in de Chinese geschiedenis. Niettemin blijkt een kleine groep mensen lang geleden al geleerd te hebben het te telen en ze bezitten omvangrijke kennis over de groei, voortplanting en klimatologische eisen van de plant.
De vrucht kwam in de vroege 20e eeuw naar de VS. Groff vermeldt dat gedurende een bezoek aan het Amerikaanse ministerie van landbouw in 1917, hem een Lo Han Go vrucht werd getoond door Frederick Coville. Hij had dit in een Chinese winkel in Washington gekocht. Zaden van de vrucht werden opgenomen in de botanische beschrijving van de soort in 1941.
Het eerste onderzoek naar de zoete component van Lo Han Go wordt toegeschreven aan C.H. Lee, die een Engels verslag hierover schreef in 1975 en ook door Tsunematsu Takemoto, die aan het begin van de 80er jaren in Japan werkte.
De ontwikkeling van Lo Han Go producten in China is sindsdien doorgegaan met de nadruk op de ontwikkeling van geconcentreerde extracten.

Referenties
Veel van de inhoud van dit artikel komt uit het artikel in de Duitse Wikipedia.
1. Ling Yeouruenn, A New Compendium of Materia Medica, 1995 Science Press, Beijing.
2. Ling Yeouruenn, A New Compendium of Materia Medica, 1995 Science Press, Beijing.
3. Dragon River Health Products, http://www.dragonriver.net/eng/home.html
4. Kinghorn AD and Soejarto DD, Discovery of terpenoid and phenolic sweeteners from plants, Pure Applied Chemistry 2002; 74(7): 1169-1179.
5. Dai Yinfang and Liu Chengjun, Fruit as Medicine, 1986 The Ram's Skull Press, Kuranda, Australia.
6. Fruit as a medicine
7. Fruits As Medicine: A Safe and Cheap Form of Traditional Chinese Food Therapy by Dai Yin-Fang, Liu Cheng-Jun, translated by Ron Edwards, and Gong Zhi-Mei 1986
8. Fruits As Medicine: A Safe and Cheap Form of Traditional Chinese Food Therapy by Dai Yin-Fang, Liu Cheng-Jun, translated by Ron Edwards, and Gong Zhi-Mei 1986
9. http://www.itmonline.org/arts/luohanguo.htm Subhuti Dharmananda, Ph.D., Director, Institute for Traditional Medicine, Portland, Oregon Luo Han Guo -Sweet Fruit Used as Sugar Substitute and Medicinal Herb
10. Shi H, et al., Antioxidant property of fructus momordicae extract, 1996 Biochemistry and Molecular Biology International 1996; 40 (6): 1111-1121.
11. Konoshima T and Takasaki M, Cancer-chemopreventive effects of natural sweeteners and related compounds, Pure Applied Chemistry 2002; 74(7): 1309-1316. [1]
12. Katiyar SK and Mukhtar H, Tea antioxidants in cancer chemoprevention, Journal of Cellular Biochemistry, Supplement 1997; 27: 59-67.
13. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/sites/entrez?Db=pubmed&Cmd=ShowDetailView&TermToSearch=17477572 Akihisa T, Hayakawa Y, Tokuda H, Banno N, Shimizu N, Suzuki T, Kimura Y. Cucurbitane Glycosides from the Fruits of Siraitia grosvenorii and Their Inhibitory Effects on Epstein-Barr Virus Activation. J Nat Prod. 2007 May 25;70(5):783-788. Epub 2007
14. Tsang, K.Y. and T.B. Ng (2001). "Isolation and characterization of a new ribosome inactivating protein, momorgrosvin, from seeds of the monk's fruit Momordica grosvenorii". Life Sciences 68: 773�784. doi:10.1016/S0024-3205(00)00980-2.�
15. Hsu HY, et al., Oriental Materia Medica, 1986 Oriental Healing Arts Institute, Long Beach, California